Rutte jaagt succesvolle groene ondernemers het land uit

In het Parool was afgelopen week  te lezen dat energiebedrijf Nuon af wil van haar zonnecelfabriek Helianthos in Arnhem. Een innovatie van de bovenste plank, de techniek voor zonnecellen op flexibel materiaal zou opgeschaald worden. Het moederbedrijf van Nuon, het Zweedse Vattenfall, ziet hier nu vanaf en wil de fabriek verkopen aan een Chinees bedrijf. In rap tempo verliezen we groene kennis aan het buitenland. Ook het kabinet Rutte jaagt succesvolle, innovatieve ondernemers het land uit. Terwijl het nieuwe kabinet niet de oren moet laten hangen naar gevestigde belangen, maar duurzaamheid zou moeten kiezen als de groene motor van de economie.

Onze economische pijlen richten op duurzaamheid past bij het rentmeesterschap van het CDA en het Groenrechts van de ondernemerspartij van Rutte, maar in het regeer- en gedoogakkoord is er bitter weinig over te vinden.  Het lijkt wel alsof het hoofdstuk Milieu en Klimaat per ongeluk bij de drukker is blijven liggen. Het lokale en korte termijn denken van de politiek en de wereldwijde en lange termijn veranderingen in de natuur botsen. Als we voortgaan op de huidige voet hebben we qua grondstoffen in 2050 drie planeten nodig. Door het steeds uitstellen, veranderen en vertragen van maatregelen frustreert de regering ondernemers. Die vragen namelijk steeds één ding; een betrouwbare overheid waar zij hun investerings- en innovatiebeleid op kunnen baseren.

Duurzame oplossingen en innovaties zijn er in ruime mate. Het belang van groen is bij het bedrijfsleven doorgedrongen. Kijk maar eens een avondje TV reclames of blader door de jaarverslagen van Nederlandse ondernemingen. Veel echte ondernemers hebben risico genomen en zijn voorloper op hun groene of duurzame gebied. En wat doet de ondernemerspartij de VVD? Wat doet de rentmeesterschappartij het CDA? Die laat de duurzame ondernemer aan zijn/haar lot over. Mensen hebben de brieven van de groene banken al op de mat dat hun fondsen nu tijdelijk bevroren zijn nu vrijstelling voor groene investeringen stopt. Provincies schorten hun plannen voor aankoop van natuurgebieden op en laten horeca- en recreatie-ondernemers bungelen.

Energiebedrijven hebben forse kosten gemaakt om bij te dragen aan de ambitie om 6 megawatt aan windenergie op zee te realiseren en zien hun inspanningen in rook opgaan. Een uniek Nederlands bedrijf uit Flevoland met specialistische kennis van windenergietechnologie (Darwind) is door China opgekocht. Een soortgelijke Limburgse pionier op het gebied van silicium, de grondstof voor zonnecellen, is door een Arabisch bedrijf overgenomen.  En nu wordt dus ook Helianthos, proeffabriek van flexibele zonnecellen overgeplaatst naar China of zelfs gesloten.

Ondersteund door een belastingkorting liep de verkoop van zuinige auto’s goed en nam de productie van dit type auto’s toe. Het nieuwe kabinet wil eigenlijk alweer van deze regeling af. Onze grote off-shore industrie doet overal ter wereld ervaring op met wind op zee maar in Nederland komen deze bedrijven niet aan de bak. Als er al een kerncentrale in Nederland komt dan helpt dat onze kenniseconomie of onze innovatieve ondernemers niet vooruit want zo’n centrale moet in onderdelen uit Frankrijk of de VS binnen gebracht worden.

Ondernemers kunnen en willen duurzame producten maken en zij weten hoe ze efficiënter met grondstoffen om kunnen gaan. Daar kunnen we als exportland een goed belegde boterham mee verdienen. Maar om innovatie en duurzame oplossingen echt uit te voeren hebben we vrijwel altijd ook de politiek nodig. Om bijvoorbeeld te zorgen dat de wet die voorrang voor duurzame energie op ons hoogspanningnet regelt ingevoerd wordt in plaats van steeds uitgesteld. Om een financieringsregeling voor schone energie langjarig en eenduidig vast te leggen en niet steeds een paar jaar te onderbreken.

En om een gelijk speelveld te creëren voor nieuwe groene markttoetreders. Op de energiemarkt bijvoorbeeld is er veel historisch gegroeide ongelijkheid. Zo is er 7,5 miljard aan belastingkortingen voor productie en gebruik van fossiele energie. Nieuwe groene markttoetreders kunnen moeilijk en innoveren en voldoende marktaandeel veroveren op een ongelijk speelveld. De politiek kan er voor zorgen dat de wissels écht omgaan, dat het niet blijft bij mooie voorbeeldprojecten of leuke kekke groene bedrijfjes. Dat onze kennis en innovatie niet direct door het buitenland worden opgekocht. Dat de jongens en meisjes van onze TU’s in Nederland aan de gang kunnen met de resultaten van hun onderzoek. Dit kabinet duikt echter volledig weg voor haar politieke verantwoordelijkheid door de indruk te wekken dat milieu- en klimaatbeleid en dus een transitie naar een duurzame economie niet meer nodig zou zijn.

Bij de houdbaarheid van onze verzorgingsstaat en staatsfinanciën wordt de solidariteit tussen generaties altijd als sterk en overtuigend argument gebruikt. De staatsschuld mag niet doorgegeven worden aan volgende generaties. De milieu- en klimaatproblematiek echter wordt in zijn geheel afgewenteld op de volgende generatie. Wij de vrijheid om 130 kilometer per uur te scheuren in snelle bolides, zij straks de verantwoordelijkheid. Wij de lusten, zij de lasten is eigenlijk het motto van deze nieuwe regering.

Dit opinie-artikel is op 2 november 2010 gepubliceerd in Het Parool